Nepal 2009

We hoeven er niet zo vroeg uit vandaag. Pas om zeven uur loopt de wekker af en een half uurtje later zitten we aan het ontbijt. Michiel krijgt een heerlijke chocoladepannenkoek voorgeschoteld. Iets na achten lopen we naar het klooster van Muktinath. Het is een groots complex waar mensen van heinde en ver naar toe komen. Ruim een uur later wandelen we terug naar ons hotel. We drinken een kop thee en iets na tienen beginnen we aan onze wandeling naar Kagbeni. Het eerste uur wandelen we door de kleine dorpjes Jharkot en Khingar. Daarna lopen we over de weg waar ook de jeeps rijden. Het loopt goed; alleen waait het hier vreselijk hard. Het is logisch dat de berghellingen hier amper begroeid zijn; alles waait weg. De hellingen hebben wel allerlei schitterend mooie kleuren. Dan opeens zien we Kagbeni beneden ons liggen; veel huisjes tussen de groen rijstvelden, die door de harde wind steeds van kleur veranderen.

Niet veel later staan we voor een restaurant en vanuit de eetzaal hebben we een weids uitzicht over de brede vallei richting Jomosom. We bestellen een rijstgerecht, want we hebben wel honger gekregen nar twee en half uur lopen. We zijn ondertussen zover afgedaald, dat we net onder de 3000 meter zitten. We laten het ons prima smaken; er blijft niets over.
Om half twee stappen we de deur weer uit. We hebben in ieder geval nog minimaal twee uur te gaan. Er staat heel veel wind. Af en toe moet je je gewoon omdraaien, omdat de steentjes zo hard in je gezicht waaien. En als er een hele harde windstoot komt, moet je erg veel moeite doen om je staande te houden. Het eerste half uur lopen we over een pad langs de rivier. Soms op het hetzelfde niveau, soms een tiental meters hoger.

Michiel heeft na een kwartier lopen al besloten dat dit de laatste wandeldag is en dat we morgen met de jeep verder gaan. Daarna lopen we op de weg waar ook jeeps en motoren rijden. Een tijdje lopen we langs de rivier, maar ook een hele tijd door de rivierbedding. Het is soms zwaar lopen over grote keien en met veel wind. Na een uur rusten we even uit op een plekje uit de wind. We worden af en toe ingehaald door volle jeeps. Na ruim anderhalf uur zien we Jomosom in de verte liggen. Het is nog even flink tegen de wind in ploeteren en dan hebben we het na twee uur lopen bereikt. We lopen door een straatje dwars door het oude gedeelte van Jomosom. We steken een rivier over en komen langs een militaire basis. Bij de politiepost en bij de toeristische post gaat onze gids naar binnen om onze gegevens te noteren.
Een stukje verder in dit nieuwe gedeelte lopen om vier uur Moonlight hotel binnen. Aan de buitenkant lijkt het klein, maar ze hebben een heleboel kamers en een grote eetruimte. We hebben een kamer met douche en ik ga gelijk proberen of er warm water uit de kraan komt. De badkamer is niet echt groot en binnen een mum van tijd staat deze helemaal onder water, maar wel lekker warm water om het stof van vandaag eraf te spoelen. Als we lekker schoon zijn, bestelt Michiel een biertje en ik begin met een kopje thee. Tegen zessen gaan we in het restaurant beneden zitten. We krijgen vanavond allebei weer iets heerlijks in een warm pannetje voorgeschoteld. We besluiten een dessert te bestellen. Uiteindelijk blijkt alleen de chocoladecake mogelijk te zijn. Maar ook dat heeft wat voeten in aarde. Er gaat iemand tot twee keer toe met een lege plastic bak op pad. Na een half uur krijgen we een gigantisch stuk gebak voor ons neus. Het is niet echt zoet, maar het smaakt heerlijk. We kaarten nog wat en zoeken om half negen ons bed op. Het begint ondertussen te onweren en niet veel later regent het flink.