Nepal 2009

We zijn al ruim voor de wekker wakker en gaan er uit. De eerste vliegtuigjes komen al vanuit Pokhara aan. Vanuit onze kamer kun je de staartvleugel zien. We zijn al om zeven uur helemaal bepakt en bezakt klaar om te ontbijten, terwijl we eigenlijk pas een half uur later hebben afgesproken. We zitten amper of we hebben al thee en niet veel later brengen ze de toast met omelet. Onze gids is gaan informeren en we maken uit zijn verhaal op dat we misschien om acht uur met de jeep meekunnen. Om half acht lopen we richting de jeepstandplaats honderd meter verderop in het straatje. Er staan al een aantal mensen te wachten, maar onze gids staat opeens vooraan bij het loket en koopt kaartjes. Na even wachten gaan we achterin een jeep; de bagage gaat op het dak. Uiteindelijk zitten we met twaalf man achterin, want ja er kunnen er altijd meer in dan eigenlijk past. Als we net op weg zijn, moet er getankt worden. Met behulp van een tuinslang wordt de benzine uit een jerrycan overgeheveld.
Na bijna een kwartier rijden we verder. Het tempo ligt niet echt hoog vanwege de slechte kwaliteit van de weg. Even later stopt de jeep en gaan er een aantal mensen uit. Michiel kan nu voorin zitten en achterin zitten we wat ruimer. Je kunt toch nog redelijk naar buiten kijken. Na een uurtje rijden stoppen we een kwartiertje bij een theehuis. Na deze pauze wissel ik met Michiel van plaats. We zitten met drie man voorin en je hebt vanaf deze plaats nog beter zicht op de slechte weg. En dan te bedenken dat hier pas sinds vorig najaar jeeps over deze weg rijden. We zien onderweg meerdere keren groepjes wandelaars met mensen die we in de afgelopen dagen al ergens op de route getroffen hebben. Tegen half twaalf zijn we in Ghasa.
De jeep rijdt niet verder en we moeten wachten op een jeep of bus richting Tatopani.
Na een kwartier wachten geeft onze gids aan dat de drager bij onze bagage achterblijft en dat wij een stukje verderop gaan eten. We zitten nog maar net binnen als het begint met onweren en daarna gaat regenen. We zitten aan de gebakken rijst als we een bus boven zien komen, die even later weer naar beneden gaat. Het giet van de regen en het duurt even voordat het lichter wordt en minder gaat regenen. We lopen terug omhoog naar de jeepstandplaats. Over een deel van de weg loopt het water in een stroompje naar beneden. Onze drager heeft er gelukkig voor gezorgd dat alle bagage droog in een gebouwtje ligt.
We hoeven niet lang te wachten of er komt een kleine bus langzaam naar boven gereden. We zoeken snel een plaatsje voor in de bus. Het duurt nog enige tijd voordat alle bagage vast ligt op het dak. We vertrekken rond de klok van twee uur. De rit naar beneden gaat met veel horten en stoten. Dit deel van de weg lijkt nog veel slechter. De bus gaat alle kanten op en ik glijd regelmatig bijna van het bankje. Onderweg stoppen we nog een paar keer, want ook in een volle bus passen er nog altijd mensen bij. Opeens wordt er geschreeuwd om te stoppen. Er is bagage van het dak gevallen en omdat het regent wordt er gelijk een zeil overheen gelegd. De rivier ligt soms honderden meters diep. Als we een bus of jeep passeren kan dat maar op enkele plekken. Na anderhalf uur rijden bereiken we Tatopani. Bijna iedereen verlaat de bus. De bagage wordt weer van het dak gehaald en we lopen een stukje over de weg en gaan dan steil omhoog een trap op. De gids regelt een kamer en we halen onze waterdichte zakken uit de plunjebalen, zodat we die kunnen laten drogen in de zon. We zitten nu op 1450 meter in het Dhaulagiri hotel. De temperatuur is aangenaam. Na wat te drinken op het terras wandelen we door het dorpje. We nemen een kijkje bij de hotspring, waar een tiental mensen in het warme water zit.
We nemen een soepje en een sandwich als tussendoortje. Het smaakt ons goed, ondanks dat we vandaag alleen maar gezeten en niet gewandeld hebben. Op het terras drinken we wat met onze gids en drager. Daarna bestellen we ons avondeten. Tijdens het eten valt de stroom uit, maar vlak daarna wordt het aggregaat aangeschakeld. Niet veel later is er gewoon weer stroom. Tegen half negen zoeken we onze kamer op.