Nepal 2009

Als ik er vannacht uit ga om even naar het toilet te gaan, brandt het nog volop. We zijn al wakker en uitgeslapen voor de wekker afloopt. Om zeven uur staan we bepakt en bezakt klaar om te ontbijten. Dit laat nog even op zich wachten. We gaan buiten zitten, want de temperatuur is al aangenaam, ondanks dat de zon nog niet over de toppen komt. Tegen achten zijn we klaar om te vertrekken. We volgen het pad langs de rivier. We lopen langs de rotswand. We steken de hangbrug over en lopen nu over het stuk waar ze proberen de weg te verbreden. Op sommige plaatsen zijn ze met tientallen mensen tegelijk stenen aan het weghakken en gaten voor dynamiet aan het maken. Op sommige stukken zijn ze nog niet zo ver en is het pad zo smal, dat het goed is dat je niemand hoeft te passeren.

Een paar keer lopen we langs een steile afgrond. We steken de rivier weer over; deze hangbrug is iets meer dan 100 meter lang. We passeren wat huisjes en lopen nu over een breed pad dat alsmaar omhoog gaat. Nadat we een kleine hangbrug gehad hebben, komen we in Dharapani op 1860 meter, waar we een korte pauze houden en thee drinken. Onze drager is al doorgelopen en staat een stukje verderop te wachten. Aan het eind van het dorp is een checkpoint. Onze gids gaat naar binnen en wij lopen alvast verder. Het pad wordt nu breed en stijgt flink. Het is een goed half uur lopen naar het dorpje Bagarchhap.

Bij het eerste hotel (Marsyangdi) gaan we op het terras zitten en bestellen we een pot thee. Het is net half twaalf, dat hebben we vandaag vlot gedaan. We bekijken de kaart en onze gids stelt voor om na de lunch toch nog een half uurtje verder te lopen, terwijl het eigenlijk de bedoeling was om hier te overnachten. Terwijl we wachten op onze lunch, komen er meerdere groepjes mensen voorbij. Ook de grote groep militairen komt weer langszetten. We krijgen als lunch springrolls; een soort vegetarische loempia's. We laten het ons smaken.

Om half twee lopen we verder. Het brede pad loopt langzaam omhoog. We stijgen nog zo'n 100 meter en bereiken het dorpje Danagyu. Bij de drinkplaats zit de groep militairen uit te rusten. Wij lopen verder en gaan bij het Trekkers hotel naar binnen. We hebben een kamer op de eerste verdieping. Als we buiten komen zien we de contouren van een paar hele hoge toppen. Op één ervan is de sneeuw te zien. We kunnen buiten zitten ondanks het frisse windje. Het zonnetje verdwijnt af en toe achter een wolk. We zitten de rest van de middag buiten en voeren een gesprek met een Russische vrouw. Tegen zessen gaan we naar binnen. In het restaurant eten we gebakken aardappels en macaroni met groente en ei. Nadat we een potje thee leeggedronken hebben, gaan we naar onze kamer.